Σε ένα ενιαίο κτίριο στην Επανομή διαμορφώνονται δύο κατοικίες, σχεδιασμένες έτσι ώστε να λειτουργούν αυτόνομα, παρότι αποτελούν μέρος του ίδιου αρχιτεκτονικού συνόλου. Η βασική πρόθεση ήταν να διασφαλιστεί —στον μέγιστο δυνατό βαθμό— η ιδιωτικότητα των κατοίκων.
Η διπλοκατοικία στην Επανομή χαρακτηρίζεται από μια ήρεμη, σύγχρονη αρχιτεκτονική, όπου οι καθαρές χαράξεις και η γεωμετρία των όγκων οργανώνουν το σύνολο με ισορροπία και απλότητα. Παρότι πρόκειται για ένα ενιαίο κέλυφος, η μορφολογία, οι χαράξεις και οι κατευθύνσεις των όγκων συμβάλλουν στον διαχωρισμό των δύο κατοικιών — όχι μόνο λειτουργικά, αλλά και χωρικά.
Στην υλικότητα, η πέτρα, ο έγχρωμος σοβάς, το ξύλο και τα λαδί κουφώματα δημιουργούν μια γήινη, ζεστή παλέτα που συνδέει το κτίριο με το τοπίο της Επανομής, χωρίς υπερβολές ή εντυπωσιασμούς. Οι επιφάνειες εναλλάσσονται με τρόπο που τονίζει τον όγκο, ενώ τα υλικά λειτουργούν ως εργαλείο ανάγνωσης της αρχιτεκτονικής μάζας.
Οι πέργκολες, οι εξωτερικές κουζίνες και οι ιδιωτικές πισίνες για κάθε κατοικία ενισχύουν την αίσθηση αυτονομίας και οικειότητας στον υπαίθριο χώρο, διαμορφώνοντας ξεχωρισμένες αυλές που δεν επικοινωνούν οπτικά. Έτσι, το ενιαίο κτίριο αποκτά δύο διαφορετικές ζωές, με την αρχιτεκτονική να οργανώνει μια διακριτική, αλλά ουσιαστική μετάβαση ανάμεσα στη συνύπαρξη και την ιδιωτικότητα.