μία αρχιτεκτονική λογική - είκοσι τρεις διαφορετικές εμπειρίες κατοίκησης
Υπάρχουν κτίρια που ολοκληρώνουν τον κύκλο της αρχικής τους χρήσης. Υπάρχουν όμως και εκείνα που, ακόμη και όταν ο αρχικός τους ρόλος έχει τελειώσει, εξακολουθούν να κρύβουν τη δυνατότητα για μια νέα ζωή.
Το twenty-three γεννιέται μέσα σε αυτή τη μετάβαση. Ένας όροφος βιοτεχνικού κτιρίου μετατρέπεται σε 23 σύγχρονα διαμερίσματα, ακολουθώντας τον σταδιακό μετασχηματισμό μιας γειτονιάς της Θεσσαλονίκης που αλλάζει χαρακτήρα και περνά από την παραγωγή στην κατοίκηση.
Η πρόταση δεν επιχειρεί να σβήσει το παρελθόν του κτιρίου· αντίθετα, το αξιοποιεί ως θεμέλιο της νέας του ταυτότητας. Οι εμφανείς πλάκες σκυροδέματος, οι εγκαταστάσεις της οροφής και η αδρή υλικότητα του υφιστάμενου κελύφους διατηρούν τη μνήμη της βιομηχανικής του προέλευσης, ενώ νέες επεμβάσεις εισάγουν έναν διαφορετικό τρόπο κατοίκησης.
Στην καρδιά κάθε διαμερίσματος, ένας ενιαίος ξύλινος όγκος οργανώνει τις βασικές λειτουργίες της κατοικίας — ύπνο, κουζίνα και αποθήκευση — απελευθερώνοντας τον υπόλοιπο χώρο. Η ίδια αρχιτεκτονική λογική επαναλαμβάνεται σε όλα τα διαμερίσματα, ενώ διαφορετικές χρωματικές ταυτότητες προσδίδουν σε καθένα τον δικό του χαρακτήρα, διατηρώντας παράλληλα τη συνοχή του συνόλου.
Η κατοίκηση δεν περιορίζεται στα όρια του ιδιωτικού χώρου. Οι κοινόχρηστοι χώροι σχεδιάζονται ως φυσική προέκταση της καθημερινότητας, φιλοξενώντας στιγμές συνάντησης, αναμονής και ανεπίσημης κοινωνικής επαφής. Έτσι, το κτίριο δεν λειτουργεί μόνο ως σύνολο κατοικιών, αλλά ως μια μικρή αστική κοινότητα.
Περισσότερο από μια μετατροπή χρήσης, το twenty-three αποτελεί μια μελέτη πάνω στην επανάχρηση, στη δυνατότητα των υφιστάμενων κατασκευών να προσαρμόζονται σε νέες ανάγκες και στη σχέση ανάμεσα στη μνήμη ενός τόπου και στη μελλοντική του ζωή.